Mijn verhaal‎ > ‎Leptine reset‎ > ‎

Dag 20

Geplaatst 20 jan. 2012 06:40 door Astrid Tanis   [ 14 mrt. 2012 10:55 bijgewerkt ]

Ik merk verandering; ik heb meer energie. Vandaag moet ik mijn werkplek opruimen en ik heb er bijna lol in. Ik ontbijt met kippensoep en drie gepocheerde eieren. Ik neem nog een sausijsje toe voor de zekerheid en een klein laagje kefir in een espressokopje. Dit is alleen voor de noodzakelijke probiotica die Dr. NCM in grote getale voorschrijft. Bij iedere maaltijd een hap gefermenteerde groente en diverse gefermenteerde melkdranken. Kefir is een van de beste dranken, het zit vol goede probiotische stammen. Met wat stevia en biologische smaakessence van MedicineFlower vind ik het echt een versnapering. Om 15 uur neem ik pas mijn tweede maaltijd omdat ik daarvoor cliënten heb in mijn praktijk. Ik moet zeggen dat ik om 12 uur een lichte trek voelde, maar deze ging makkelijk over binnen een kwartier. Misschien moet ik onderscheid gaan maken tussen trek en honger. Emotioneel ben ik er nog niet aan toe om een maaltijd weg te laten en naar twee maaltijden over te gaan. Ik stel het nog even uit. In de middag ga ik naar mijn zus die net te horen heeft gekregen dat er alweer iets met haar lichaam mis is. Na de diagnose MS kreeg ze twee jaar geleden de diagnose borstkanker, momenteel schijnt er een uitstrijkje niet goed te zijn. Tijd om polshoogte te nemen. Mijn zus en ik schelen maar een jaar en zes dagen. Als kind dachten ze dat we tweelingen waren. Verder zijn er werelden van verschil tussen ons. Ik ben extrovert; zij introvert. Ik ben eigenwijs, zij behoorlijk volgzaam. Ik ben actief, zij passief. Ik heb een enorme aanleg voor overgewicht zij voor drankzucht.
Vroeger zag ik altijd tegen haar op, omdat zij het beter deed op school (zij heeft als enige in ons gezin geen leerstoornis). Zij verslond vriendjes. In onze tienerjaren waren we onafscheidelijk. In onze twintiger jaren draaide het een en ander zich om; als zij problemen had, kwam ze naar mij toe. Ik was tenslotte de vechter van de twee. Ik heb haar uit menige hachelijke situatie geholpen. Ik zie me nog staan, toen ze zich had laten ontmaagden door haar vriend en ik in de badkamer haar onderbroekje stond uit te wassen terwijl zij beneden op de bank mooi weer stond te spelen. Volgens mijn ouders moesten wij als maagd het huwelijk in en wij wilde ze deze teleurstelling besparen.
Zij hielp mij aan het roken wat niet zo best was voor mijn velen luchtweg infecties. De familiaire mateloosheid liet zich al snel gelden en een pakje per dag was niets voor ons. We stalen de drank van mijn moeder en dronken met gemak een anderhalve liter kruik sherry of port in een avond op met z'n tweeën. Waar zij matiger in was dan ik, was in chocolade. Regelmatig kochten we bij Jamin een half pond met hazelnoot gevulde chocoladebollen. Ik at twee derde op zij één derde. De fles kon ze niet opzij zetten, snoep kon ze wel opzij zetten. We hadden allebei een voorliefde voor drop en chocolade, maar die van mij kende geen rem. Ik hoestte al snel mijn longen uit mijn lijf, waardoor ik op mijn 21ste rigoureus stopte met roken en nooit meer een sigaret aanraakte. Ik merkte ook dat er iets in wijn zat waardoor ik me licht depressief voelde, koffie moest ik ook niet te veel drinken. Ik probeerde te matigen; maar dat was niet mijn ding. Ik denk dat het verschil tussen mijn zus en mij is dat ik voelde hoe slecht deze dingen voor mij waren en zij voelde dat niet. Zij rookte en dronk door terwijl ik steeds meer de gezondheidstour opging; ik denk dat dit mijn redding was. Ik heb CVS zij MS. Daartussen zijn meerdere raakvlakken, maar haar MS is veel progressiever. Zij slikt een lading pillen waar je niet goed van wordt en dat waarschijnlijk haar immuunsysteem klaar heeft gestoomd voor kanker. Mijn broer denkt dat dit niets meer dan vette pech is. Ik denk dat ook, maar de vette pech zit volgens mij voor een groot deel in ons verschil in karakter en onze lichaamsbeleving. Ik voelde al jong dat mijn immuunsysteem ontzien diende te worden en gevoed. Zij denkt dat wat er in haar mond en longen gaat niets met haar ziekte te maken heeft. Zij gelooft in pillen van een dokter. Ik geloof dat de farmaceutische industrie voornamelijk gezonde winstmarges voor ogen staat. Ik ben van plan pilloos oud te worden en ik doe dat door me in voeding te verdiepen. Ik denk dat ik op de juiste weg ben. Laatst stuurde ik haar een link van een Ted filmpje van Terry Walls. Deze dokter genas zichzelf van een progressieve MS door voor het paleo dieet te kiezen. Dat zit niet ver af van wat ik doe. Voor CVS wordt een paleo dieet aanbevolen door diverse CVS artsen. Dat werkt goed om de mitochondriën weer te activeren. CVS is een mitochondriale ziekte net als MS. Sommige artsen geloven dat CVS een voorstadium is van MS, Alzheimer of ALS. Allemaal ziektes die te maken hebben met zwak werkende mitochondriën. Ik moet dat niet hardop zeggen in het bijzijn van mijn familie. Ik mag niet klagen, zij wel. Ik klaag ook niet. Ik zit in een familiekarma en ik werk mij eruit.

Gisteren merkte ik een andere overeenkomst met mijn zus en mij. Bij mensen met MS is het leptine gehalte chronisch verhoogd. Bij veel auto-immuunziekten blijkt dat zo te zijn volgens Jack Kruse. Ik vraag mij af in hoeverre leptine resistentie en de snoep en alcoholjeugd van ons een oorzaak is van haar ziekte. Haar partner snapt haar mateloosheid niet; ik denk dat ik het begrijp; het is een combinatie van leptine resistentie en een karakter dat verantwoordelijkheid voor de eigen gezondheid in de handen van artsen legt.

YouTube Video



Startgewicht 92 kilo, huidig gewicht 89,7 kilo, streefgewicht 75 kilo

Comments